Μνήμη κάτω από το δέρμα

Κάτω από το δέρμα του χρώματος τρέχει μια πυκνή γραφή, φυσική μνήμη διαδρομών και επιστροφών. Ένα μεγάλο φωτεινό ορθογώνιο ξεχωρίζει πάνω σε ένα πλατύ μαύρο βάθος και χωρίζεται κατακόρυφα σε δύο σχεδόν ισοδύναμα πεδία. Και τα δύο μισά διατρέχονται από μια πολύ πυκνή πλέξη από μαύρες ελικοειδείς γραμμές, πλαισιωμένες από ανοιχτούς τόνους και οργανωμένες σε παράλληλες ροές, διακλαδώσεις, γωνίες και μικρά κλειστά κυκλώματα. Στην αριστερή πλευρά κυριαρχούν η ώχρα, το κρεμ και τα καφέ, ενώ από κάτω αναδύεται μια ροζ ζώνη· στα δεξιά η χρωματική γκάμα μετατοπίζεται σταδιακά προς το λιλά, το μωβ και ελαφρές γαλάζιες πινελιές. Οι γραμμές αλλάζουν κατεύθυνση και απόσταση, δημιουργώντας ομόκεντρους πυρήνες και ξαφνικά ανοίγματα. Ο κεντρικός διαχωρισμός δεν σπάει τον ρυθμό, αλλά καθιστά αντιληπτές δύο χρωματικές παραλλαγές μιας ίδιας γραφικής και υλικής εξάπλωσης.