Το νήμα των μορφών

Μια λεπτή γραμμή διασχίζει το χαρτί και συγκεντρώνει μικρές μορφές, τριγωνικές δομές και σημάδια που μοιάζουν με χόρτα ή βροχή. Ο χώρος παραμένει ευρύς και καθαρός, έτσι κάθε παρουσία φαίνεται εύθραυστη αλλά απαραίτητη, σαν μια λέξη μέσα σε μια ουσιώδη πρόταση. Ο Augusto Oppo μειώνει την αφήγηση στους δεσμούς της: δεν έχει σημασία ποιοι είναι οι χαρακτήρες, αλλά ο τρόπος με τον οποίο μοιράζονται την ίδια τροχιά. Το τοπίο γίνεται μια ανθρώπινη γραφή, φτιαγμένη από συναντήσεις, αποστάσεις και συνέχειες που μόλις συγκρατούνται.