non capisco perché

De geschreven vraag blijft zweven tussen kleurstalen en herhaalde tekens, eenvoudig en weerloos. Het blad met de titel ik begrijp niet waarom heeft een vrijwel wit oppervlak, geleed door subtiele verticale vlakken en nauwelijks zichtbare sporen. Een boogvormige reeks kleine kleurstalen loopt door het midden: roze, rode, groene, lichtblauwe en bruine tinten volgen elkaar op als losse fragmenten, zonder een doorlopend kleurvlak te vormen. Aan de rechterkant staat de handgeschreven zin waaraan het werk zijn titel ontleent, terwijl langs de onderrand het teken «ok» meermaals wordt herhaald, afgewisseld met andere korte notities. De verhouding tussen schrift, minimale kleuraccenten en de uitgestrekte leegte richt de aandacht op de afzonderlijke tussenruimten en de fragiele aanwezigheid van de tekens.