Kalender van de materie

Twaalf velden registreren evenzovele afzettingen van materie, als maanden van een kalender zonder datums. Elke module bevat een andere gelaagdheid van zwart, grijs, roze en groen: ingekraste rasters, horizontale banen, melkachtige sluiers en donkere verdichtingen verschillen per vak in dichtheid. Sommige velden laten de ondergrond tevoorschijn komen, andere worden vrijwel geheel ondoorzichtig. Het raster legt een vaste ordening op, maar maakt de fragmenten niet gelijkvormig; het ritme ontstaat juist uit de overgang tussen transparantie en verzadiging, fijn teken en massa, lichte tussenruimte en zwarte afsluiting.