Stedelijke stele

De stele rijst op uit de okerkleurige ondergrond met de onrustige verticaliteit van een overgebleven stedelijk fragment. Links in een verticaal veld van oker en geel staat een hoge, schuingeplaatste zwarte rechthoek, dicht bezet met vierkanten, krassen en roze en oranje overlappingen. Rechts daalt een dunne zwarte lijn af in een opeenvolging van bochten en vertakkingen, hogerop vergezeld door kleine, geïsoleerde vlekken; schuursporen, druipsporen en kleurresten lopen over de hele ondergrond. Het contrast tussen het compacte blok en het open teken verdeelt het oppervlak zonder het symmetrisch te maken. Het raster binnen de rechthoek houdt de blik vast, terwijl de lijn aan de zijkant hem vrijlaat in een neerwaartse beweging, waardoor opgebouwde dichtheid en kalligrafisch gebaar met elkaar in dialoog treden.