Aktualizacja
Il volo dell’artista: wizja wewnętrzna i materia
Twarz o zamkniętych oczach i rozległe czarne trajektorie przemieniają lot w stan umysłu, zawieszony między ciężarem materii a wolnością wyobraźni.
Analiza krytyczna
W Il volo dell’artista twarz z zamkniętymi oczami stanowi symboliczne jądro postaci, która stopniowo traci ciężar i anatomię. Wielkie czarne trajektorie przecinają powierzchnię, przedłużają ciało i przekształcają je w wektory, krzywe i plamy barwne. Lot nie jest ilustrowany przez skrzydła czy niebo: rodzi się z braku współrzędnych perspektywicznych oraz z ciągłego ruchu między ekspansją a powrotem.
Aspekty krytyczne
Czarna struktura posiada tak wielką siłę, że w niektórych punktach przytłacza leżące pod nią malarstwo. Prawa połowa wydaje się zatłoczona i ciężka w stosunku do tytułu; co więcej, twarz – wciąż psychologicznie rozpoznawalna – konkurować musi z ciałem bliskim już abstrakcji. Pęknięcie między dwoma rejestrami nie zostało w pełni zmediatyzowane, choć napędza napięcie tej pracy.
Ocena
Dzieło to jest mniej ważne ze względu na doskonałość równowagi, a bardziej przez jasność swojej intuicji: zamknięte oko nie neguje widzenia, lecz otwiera przestrzeń wewnętrzną. Kolor, czerń i figura odgrywają przejście od konkretnej jednostki do obrazu mentalnego, co stanowi jedno z najbardziej rozpoznawalnych kerneli dojrzałych poszukiwań Augusta Oppo.