Nieoczekiwana przestrzeń

Nieoczekiwana przestrzeń otwiera się w przejściu od gęstego mroku ku jasnej strefie, w której można odetchnąć. Masa krótkich, ukośnych pociągnięć pędzla zagęszcza się od lewego dolnego obszaru ku środkowi, nakładając na siebie ciemny błękit, fiolet, brązy, czerwienie i czarne akcenty. Ku górze i po prawej stronie splot rozrzedza się, odsłaniając rozległe szaroniebieskie tło, przerwane zwartym polem jasnego błękitu oraz bordowym blokiem ze szczeliną w kolorze brzoskwiniowym. Każde pociągnięcie zachowuje zaokrągloną krawędź i podobny kierunek, lecz różni się intensywnością i kolorem. Stopniowe przejście od zagęszczenia do otwarcia organizuje obraz i przekształca powtarzalność gestu w ukośny nurt, cięższy u dołu i niemal rozproszony przy krawędziach.