Augusto Oppo และ Giuseppe Uncini: วัสดุ การก่อสร้าง และสถาปัตยกรรม

วัสดุ การก่อสร้าง และสถาปัตยกรรม: การกำหนดปัญหา

บทความนี้ไม่ได้ตั้งคำถามว่า Oppo 'เหมือน' กับ Giuseppe Uncini หรือไม่ แต่ตั้งคำถามว่าวัสดุ การก่อสร้าง และสถาปัตยกรรมทำหน้าที่อะไรจริงๆ ในสองเส้นทางที่ห่างไกลกัน และ ณ จุดใดที่การเปรียบเทียบสูญเสียประสิทธิภาพไป

Uncini จัดแสดงคอนกรีต เหล็ก และโครงสร้างเหล็กในฐานะความเป็นจริงเชิงก่อสร้าง โดยย้ายผลงานไปสู่ภาษาของสถาปัตยกรรม ส่วน Oppo ทำงานกับงานนูนและแผงด้วยวัสดุที่มีความเป็นรูปธรรมและงานฝีมือมากกว่า การเปรียบเทียบนี้แยกแยะระหว่างโครงสร้างที่ถูกแสดงให้เห็นกับพื้นผิวที่ถูกแปรสภาพ

ในคลังข้อมูลของหอจดหมายเหตุ ปัจจุบันยังไม่มีเอกสารที่ยืนยันถึงความรู้จักส่วนตัว การศึกษาโดยตรง หรืออิทธิพลต่อกัน ข้อมูลเกี่ยวกับศิลปินอีกท่านมาจากสถาบันที่อ้างถึง ส่วนการอ่านผลงานของ Oppo เป็นการผสมผสานข้อมูลแคตตาล็อกและการตีความทางสายตาที่ประกาศไว้

Giuseppe Uncini: พิกัดทางประวัติศาสตร์

จากผลงาน Cementarmati ที่เริ่มต้นในช่วงปลายทศวรรษที่ห้าสิบ Uncini นำวัสดุและขั้นตอนของการก่อสร้างมาใช้โดยไม่ใช้เพียงเพื่อผลลัพธ์ทางวัสดุเท่านั้น หอจดหมายเหตุ Uncini ปกป้องเส้นทางที่เงา ผนัง คาน และพื้นที่ที่ถูกสร้างขึ้นกลายเป็นหัวข้อที่แท้จริงของผลงาน

วัสดุไม่ได้สื่อถึงการก่อสร้าง: แต่มันคือการก่อสร้าง Oppo แม้จะผ่านงานนูน แผง และวัตถุ แต่เขามักจะรักษาเรื่องสี ภาพ และร่องรอยของฝีมือมนุษย์ไว้มากกว่า ความใกล้ชิดกับสถาปัตยกรรมจึงมีความเข้มข้นและจุดมุ่งหมายที่แตกต่างกัน

จุดวิกฤตของการเปรียบเทียบ

Uncini ไม่ได้เป็นตัวแทนของคอนกรีตเสริมเหล็ก: เขารับเอาวัสดุ ตรรกะ และพฤติกรรมของมันในพื้นที่มาใช้ งานนูนและแผงของ Oppo มีความสำคัญของความหนาร่วมกัน แต่ไม่ใช่ตรรกะเชิงก่อสร้างเดียวกัน โลหะ โฟม และสีสามารถประกอบเป็นผนังที่ยังคงมีรูปทรง ทิวทัศน์ หรือเน้นสีสัน สถาปัตยกรรมจึงกลายเป็นวัสดุรองรับภาพนอกเหนือไปจากความเป็นจริงทางกายภาพ

เงาช่วยให้สามารถวัดความแตกต่างได้อย่างแม่นยำ ในผลงานของ Uncini มันทำให้โครงสร้างมองเห็นได้และแปรเปลี่ยนไปตามตำแหน่งจริงของร่างกาย ส่วนในผลงานของ Oppo มันสามารถเพิ่มเข้าไปบนพื้นผิวที่ถูกเล่าเรื่องด้วยสีและการประกอบอยู่แล้ว ผลงานไม่ได้จบลงที่ประติมากรรมหรือจิตรกรรม การผสมผสานนี้ซึ่งใกล้เคียงกับวัฒนธรรมของการลงมือทำและการจัดวาง คือทางออกที่เป็นอิสระของเขา

หกผลงาน กับขอบเขตที่ตรวจสอบได้

การคัดเลือกนี้รวบรวม ASO-0042, ASO-0044, ASO-0065, ASO-0581, ASO-0582, ASO-0057 และกระจายตัวตั้งแต่ปี 1962 ถึง 1979 วัสดุที่มีการบันทึกไว้ประกอบด้วย โฟมที่ทำเป็นงานนูน; โฟมที่ทำเป็นงานนูนและลงสี; ประติมากรรมหรือการประกอบบนโลหะ; เทคนิคผสมบนวัสดุรองรับที่ไม่ระบุ ข้อมูลเหล่านี้ไม่ได้สร้างลำดับวิวัฒนาการโดยอัตโนมัติ แต่กำหนดขอบเขตที่ตรวจสอบได้เพื่อใช้ถกเถียงเรื่องวัสดุ การก่อสร้าง และสถาปัตยกรรม โดยทิ้งผลงานที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปและไม่เปลี่ยนการขาดหายไปของเทคนิคที่บันทึกไว้ให้กลายเป็นข้อมูลเชิงบวก

ผลงานสามชิ้นแรก ได้แก่ «Colonna d’ombra», «Traccia ramata» และ «Città verticale» มุ่งเน้นไปที่การวางกรอบปัญหาในเบื้องต้น ส่วน «Pannello con scena figurativa e architetture», «Pannello con vedute urbane e portuali» และ «Fregio per controsoffitto» ทำหน้าที่ตรวจสอบความผันแปร การหวนกลับ หรือการเบี่ยงเบนของปัญหาดังกล่าว ลำดับการนำเสนอนี้เป็นไปเพื่อการอภิปรายและไม่ได้ใช้แทนลำดับเวลาโดยรวมของศิลปิน ทั้งนี้เพื่อป้องกันไม่ให้ผลงานเพียงชิ้นเดียวที่ถูกเลือกมาเพราะความคล้ายคลึง กลายเป็นหลักฐานที่นำไปใช้อย่างผิดๆ ในการสรุปภาพรวมของผลงานทั้งหมด

ในกลุ่ม ASO-0042, ASO-0044, ASO-0065, ASO-0581, ASO-0582, ASO-0057 สถานะทางบรรณานุกรมยังคงเป็นส่วนหนึ่งของการอภิปราย: 6 ชื่อผลงานจากทั้งหมดหกชิ้นเป็นชื่อที่ตั้งโดยหอจดหมายเหตุ (Archivio) และไม่ใช่ชื่อที่ศิลปินเป็นผู้กำหนด ส่วนขนาดของผลงานมีการบันทึกไว้สำหรับ 6 ชิ้นจากหกชิ้น ในกรณีที่ข้อมูลเทคนิค วันที่ หรือขนาดขาดหายไป ข้อความจะคงช่องว่างทางเอกสารนั้นไว้ การอ่านเชิงทัศนศิลป์เป็นการอธิบายความสัมพันธ์ที่ตรวจสอบได้จากภาพ แต่จะไม่เติมเต็มช่องว่างเหล่านั้นด้วยเจตนา ที่มา หรือสถานการณ์ที่ไม่มีหลักฐานยืนยัน

ลำดับที่หนึ่ง: โครงสร้าง, ขอบ, ช่วงห่าง

ASO-0042, เสาแห่งเงา, 1979. Augusto Salvatore Oppo, Rilievo grigio verticale, 1979 องค์ประกอบของภาพพัฒนาขึ้นเป็นเสาหลักตรงกลางที่ประกอบด้วยรูปทรงสีเทานูนต่ำ ห่อหุ้มด้วยการระบายสีแบบโปร่งแสงและเงาที่นุ่มนวลบนพื้นหลังที่สว่าง พื้นผิวมีการสลับระหว่างส่วนที่เป็นเนื้อหาและพื้นที่ว่าง การรวมตัวและการจางหาย สร้างจังหวะในแนวตั้งที่เกือบจะเป็นธรรมชาติ ในเส้นทางการศึกษาเรื่องวัสดุ โครงสร้าง และสถาปัตยกรรม ข้อมูลที่สำคัญที่สุดคือวิธีการที่โครงสร้างยังคงปรากฏให้เห็นโดยไม่กลายเป็นเพียงรูปแบบที่ไร้ตัวตน

ASO-0044, ร่องรอยสีทองแดง (รอยเส้นทองแดง), 1962. Augusto Salvatore Oppo, Rilievo ramato su fondo nero (รอยนูนทองแดงบนพื้นหลังสีดำ), 1962 พื้นผิวทองแดงที่ถูกทำเครื่องหมายด้วยรอยกรีด รอยนูน และการเกิดออกซิเดชัน ปรากฏขึ้นจากพื้นหลังสีเข้มที่ยังคงรักษาคำอธิบายประกอบด้านข้างไว้ ผลงานนี้รวมเนื้อวัสดุ ท่าทาง และรอยเส้นเข้าไว้ในองค์ประกอบที่เคร่งขรึม สร้างขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยของแสงและพื้นผิว ที่นี่การเปรียบเทียบเกี่ยวข้องกับหน้าที่ของรูปทรง: วัดค่า ขัดจังหวะ และกำหนดทิศทางของสนาม ไม่ได้พิสูจน์ถึงที่มาทางประวัติศาสตร์

ASO-0065, เมืองแนวตั้ง (Città verticale), ไม่ระบุวันที่, ประติมากรรมหรือศิลปะจัดวางบนโลหะ. ประติมากรรมชิ้นนี้มีแกนกลางแนวตั้งที่เกิดจากองค์ประกอบที่วางชิดกัน เช่น ใบมีดหรือเสาที่ไม่สม่ำเสมอ ซึ่งขึ้นรูปด้วยพื้นผิวสัมฤทธิ์ที่ผ่านการแกะสลักและซ้อนทับกัน ตาข่ายโลหะและวัสดุสังเคราะห์สร้างพื้นผิวที่หนาแน่น เต็มไปด้วยรอยประทับ ลวดลาย และส่วนนูนต่ำเล็กๆ ที่จับแสง ตัวผลงานมีการสลับระหว่างส่วนที่เป็นเนื้อตันและร่องมืด ทำให้มวลรวมมีจังหวะที่กระชับและเกือบจะเป็นสถาปัตยกรรม ขนาดของผลงานคือ 36 x 65 x 9 ซม. ผลงานชิ้นนี้ขัดขวางการลดทอนเรื่องวัสดุ โครงสร้าง และสถาปัตยกรรมให้เหลือเพียงแค่ป้ายกำกับ เนื่องจากส่วนรองรับ ขอบ และช่องว่างต่างก็มีหน้าที่รับผิดชอบที่แตกต่างกัน

ลำดับที่สอง: การแปรเปลี่ยนและความไม่ต่อเนื่อง

ASO-0581, แผงภาพฉากบุคคลและสถาปัตยกรรม (แผงภาพฉากและสถาปัตยกรรม), s.d., โฟมโพลีสไตรีนขึ้นรูปนูน. แผงแนวตั้งทำจากโฟมโพลีสไตรีนขึ้นรูปนูนต่ำ ขนาด 100 × 200 ซม. ได้รับการว่าจ้างจากทนายความ Luigi Oppo สำหรับสำนักงานกฎหมายของเขา ผลงานชิ้นนี้เป็นการรำลึกถึง Eleonora d’Arborea ผู้ปกครองแห่ง Arborea และบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ซาร์ดิเนีย ซึ่งเกี่ยวข้องกับการประกาศใช้ Carta de Logu ความเกี่ยวข้องนี้เกิดขึ้นจากปัญหาที่ถูกหยิบยกมานำเสนอ ในขณะที่เทคนิค มาตราส่วน และลำดับเวลาเป็นตัวกำหนดขอบเขตของการเปรียบเทียบ

ASO-0582, แผงภาพทิวทัศน์เมืองและท่าเรือ, ไม่ระบุปี, โฟมโพลีสไตรีนแกะสลักนูนและลงสี. แผงแนวนอนทำจากโฟมโพลีสไตรีนขึ้นรูปนูนต่ำและลงสี ขนาด 215 × 80 ซม. ได้รับการว่าจ้างจากพี่ชายของศิลปิน คือทนายความ Luigi Oppo สำหรับสำนักงานกฎหมายของเขา องค์ประกอบของภาพรวบรวมทิวทัศน์เมือง กลุ่มบุคคล ต้นไม้ ภูเขา และเรือที่มีเสากระโดงสูงไว้ในระนาบที่ต่อเนื่องกัน การลงสีโทนเทา-ฟ้าช่วยเสริมการแกะสลักและเน้นย้ำถึงพื้นผิวของวัสดุและความต่อเนื่องในการเล่าเรื่องของทิวทัศน์ ขั้นตอนนี้ทำให้เห็นถึงแนวทางเฉพาะของ Augusto Oppo นั่นคือ รูปทรงยังคงเปิดกว้างต่อความทรงจำและการเปลี่ยนแปลง

ASO-0057, แถบประดับสำหรับฝ้าเพดาน, 1968, เทคนิคผสมบนวัสดุรองรับที่ไม่ระบุ. สร้างขึ้นในปี 1968, Fregio per controsoffitto (Frieze for False Ceiling) เป็นองค์ประกอบตกแต่งขนาด 380 × 30 ซม. ประกอบด้วยแผงสี่แผงขนาดประมาณหนึ่งเมตรคูณสามสิบเซนติเมตร โฟมโพลีสไตรีนที่ขึ้นรูปและทาสีสร้างเป็นภาพนูนต่ำที่ต่อเนื่อง ถูกตัดผ่านด้วยร่อง เส้น และรูปทรงที่มีความตึงเครียดต่างกัน ซึ่งพื้นผิวที่สว่างจะบันทึกการผ่านของแสงด้วยเงาที่บางเบา การแบ่งแผงทำให้เกิดการหยุดชะงักอย่างสม่ำเสมอในจังหวะของภาพนูนต่ำ ในขณะที่โครงสร้างรองรับและผนังที่อยู่ติดกันซึ่งทาสีน้ำเงินครามเข้ม จะกำหนดขอบเขตและเพิ่มความคมชัดของสี บัตรรายการผลงานจึงช่วยให้สามารถอภิปรายเกี่ยวกับสิ่งที่มองเห็นได้ โดยหลีกเลี่ยงการเติมเต็มด้วยสมมติฐานในสิ่งที่เอกสารไม่ได้ยืนยัน

จุดที่พบความคล้ายคลึง

ส่วนรองรับได้รับมวลและเงาได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของผลงาน พื้นผิว ขอบ และความหนา ไม่สามารถแยกออกจากสถานที่ที่ผลงานนั้นถูกจัดแสดงได้

ดังนั้น การบรรจบกันจึงเกี่ยวข้องกับการปฏิบัติงาน ไม่ใช่รูปลักษณ์ภายนอก กล่าวคือ วัสดุ โครงสร้าง และสถาปัตยกรรม จัดระเบียบประสบการณ์ของภาพวาดอย่างไร การคัดเลือกผลงานหกชิ้นนี้ช่วยหลีกเลี่ยงการนำรายละเอียดเพียงจุดเดียวมาเป็นหลักฐานของเส้นทางทั้งหมด

เมื่อพิจารณารวมกัน บันทึกข้อมูลยังแสดงให้เห็นถึงความหลากหลายของ Augusto Oppo ปีที่สร้าง วัสดุรองรับ และชื่อเรื่องไม่ได้บรรจบกันเป็นสูตรสำเร็จรูป ปัญหาเดิมถูกเปิดขึ้นใหม่และแก้ไขใหม่ บางครั้งห่างกันเป็นทศวรรษ

จุดที่การเปรียบเทียบสิ้นสุดลง

Uncini ทำให้ตรรกะเชิงสถิตและเชิงความหมายของวัสดุก่อสร้างมีความชัดเจน ในขณะที่ Augusto Oppo ผสมผสานโลหะ โพลีสไตรีน จิตรกรรม และงานนูนต่ำเข้าด้วยกันตามวัฒนธรรมการสร้างสรรค์ที่มีความเป็นลูกผสมมากกว่า ซึ่งโครงสร้างสามารถกลับกลายเป็นภาพได้

ชื่อของ Giuseppe Uncini กำหนดประวัติศาสตร์การจัดแสดง การวิจารณ์ และเทคนิคที่ไม่สามารถนำมาใช้กับ Augusto Oppo โดยการเปรียบเทียบเพียงอย่างเดียว กระแสศิลปะและกลุ่มต่างๆ ถูกอ้างถึงเพื่อระบุแหล่งที่มาของการเปรียบเทียบเท่านั้น ไม่ใช่เพื่อกำหนดความเป็นสมาชิกย้อนหลัง

แม้แต่มาตราส่วนสาธารณะของอาชีพการงานก็ยังแตกต่างกัน ความไม่สมมาตรนี้ไม่ได้ทำให้การเปรียบเทียบไม่ชอบธรรม แต่กำหนดให้ต้องใช้ในลักษณะสองทิศทาง: ศิลปินอีกคนหนึ่งช่วยให้คำถามชัดเจนขึ้น ในขณะที่ผลงานของ Augusto Oppo แสดงคำตอบที่เป็นอิสระและชี้ให้เห็นถึงขีดจำกัดของคำถามนั้น

ทางออกที่เป็นอิสระ

ผลลัพธ์ที่ได้คือการจัดวางตำแหน่งที่แม่นยำยิ่งขึ้น Uncini จัดแสดงคอนกรีต เหล็ก และโครงสร้างเหล็กเสริมในฐานะความเป็นจริงเชิงก่อสร้าง ซึ่งผลักดันผลงานไปสู่ภาษาของสถาปัตยกรรม ในขณะที่ Augusto Oppo ทำงานกับงานนูนต่ำและแผงต่างๆ ด้วยวัสดุที่มีความเป็นรูปธรรมและงานฝีมือมากกว่า การเปรียบเทียบนี้แยกแยะระหว่างโครงสร้างที่ถูกแสดงให้เห็นกับพื้นผิวที่ถูกแปรสภาพ ความเฉพาะตัวของ Augusto Oppo ปรากฏชัดจากความคล่องตัวระหว่างจิตรกรรม กราฟิก งานนูนต่ำ วัตถุ และโครงการ ไม่ใช่จากการถูกดูดกลืนเข้าสู่ภาษาที่ได้รับการยอมรับเป็นมาตรฐานแล้ว

ดังนั้น แผนที่เปรียบเทียบจึงรักษาหน้านี้ไว้ในกลุ่มการเปรียบเทียบที่เข้มข้น: ผลงานรองรับการเปรียบเทียบ ความแตกต่างยังคงเป็นปัจจัยชี้ขาด และสมมติฐานทางเอกสารในอนาคตใดๆ ก็สามารถเพิ่มเข้ามาได้โดยไม่สับสนระหว่างข้อเท็จจริงกับการตีความ