ช่องผ่านในราตรี

ค่ำคืนเปิดออกสู่รอยแยกสีขาว บางเบาราวกับช่องทางที่เพิ่งเหลือบเห็น สนามสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีดำถูกสลักเสลาด้วยโครงข่ายร่องรอยสีสว่างอันหนาทึบ ซึ่งมีทิศทางและความหนาแน่นแตกต่างกันไปในแต่ละส่วน โครงร่างตาข่ายโค้ง ลำเส้นสาย และช่องเปิดขนาดจิ๋วซ้อนทับกันจนเกิดเป็นบริเวณที่เกือบเหมือนผืนผ้า รอยฉีกขาดสีขาวขนาดใหญ่พาดเข้ามาจากขอบด้านซ้ายและทอดยาวต่อไปยังกึ่งกลางด้วยท่วงทำนองระลอกคลื่น ทางด้านขวา สีดำเริ่มเกาะกลุ่มแน่นหนายิ่งขึ้น ทว่าก็พร่างพรายไปด้วยเศษชิ้น รูปวงรี และช่องว่างเล็กๆ ที่กระจายตัวและรวมกลุ่มกัน ความเปรียบต่างมิได้จำกัดอยู่เพียงขาวกับดำ หากแต่ความแตกต่างระหว่างตาข่าย รอยด่าง และพื้นผิวทึบตัน ล้วนร่วมกันสร้างภูมิสัณฐานภายในอันสลับซับซ้อน