ภาพเหมือนของเครื่องจักร

เครื่องจักรถูกมองราวกับเป็นภาพหุ่นนิ่ง: มีตัวตน จับต้องได้ มีสีสัน และเกือบจะเปี่ยมไปด้วยบุคลิกเฉพาะตัว ระนาบสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีเข้มที่มองในมุมเฉียง ยึดครองพื้นที่แถบล่างและรวบรวมรูปทรงที่หลากหลายเข้าไว้ด้วยกัน ได้แก่ องค์ประกอบทรงกระบอกในระยะหน้า ร่างเงาสีเขียวขนาดใหญ่ที่ลาดเอียง แท่งเรียวบาง และแกนกลางสีสันสดใสขนาดเล็ก ด้านหลังมีโครงร่างและบล็อกสีดำซ้อนทับกันอยู่ทางซ้าย ขณะที่ทางขวามีรูปทรงโค้งโอบล้อมจุดศูนย์กลางทรงกลมสีเขียวและชมพู ส่วนพื้นหลังแตกกระจายเป็นสีแดง เหลือง ม่วง และเขียว เส้นทแยงมุมจำนวนมากเชื่อมโยงวัตถุต่าง ๆ เข้าด้วยกันโดยไม่ได้จัดระเบียบตามหลักทัศนียภาพที่ตายตัว สีสันที่ฉูดฉาด เส้นขอบสีเข้ม และการซ้อนทับกัน ได้เปลี่ยนภาพรวมที่ปรากฏให้กลายเป็นโครงสร้างที่แน่นหนา ซึ่งแต่ละองค์ประกอบยังคงรักษาความคลุมเครือไว้บางส่วน