ความทรงจำใต้ผิวหนัง

ภายใต้ผิวของสีสันมีลายเส้นที่หนาแน่นวิ่งผ่าน เป็นความทรงจำทางกายภาพของเส้นทางและการหวนกลับ สี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่ที่สว่างไสวโดดเด่นอยู่บนพื้นหลังสีดำกว้างและถูกแบ่งในแนวตั้งออกเป็นสองส่วนที่เกือบเท่ากัน ทั้งสองครึ่งถูกพาดผ่านด้วยโครงข่ายที่หนาแน่นมากของเส้นสีดำที่คดเคี้ยว ขอบด้วยโทนสีสว่างและจัดระเบียบเป็นกระแสขนาน การแยกสาขา ข้อศอก และวงจรปิดขนาดเล็ก ทางด้านซ้ายสีเหลืองดิน สีครีม และสีน้ำตาลเป็นสีหลัก ในขณะที่โซนสีชมพูพุ่งขึ้นมาจากด้านล่าง ทางด้านขวาช่วงสีค่อยๆ เปลี่ยนไปสู่สีม่วงอ่อน สีม่วง และเน้นด้วยสีฟ้าเล็กน้อย เส้นสายเปลี่ยนทิศทางและระยะห่าง สร้างแกนกลางที่เป็นวงกลมและช่องเปิดที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน การแยกส่วนตรงกลางไม่ได้ทำลายจังหวะ แต่ทำให้มองเห็นการเปลี่ยนแปลงของสีสองแบบจากการแพร่กระจายของกราฟิกและเนื้อวัสดุเดียวกัน